Segurtasunean pentsatzen dugunean, askotan burura etortzen zaizkigun lehen gauzak polizia-kidegoak, arauak edo zaintza-sistemak izaten dira. Baina errealitatea da espazio bat benetan segurua izateko eragin handiena dutela espazio horren baldintzek, sortzen den giroak edo bertan bizi diren pertsonen arteko elkar zaintzak.

Eustatek egindako inkesta baten arabera, emakume euskaldunen erdiak baino ez du esaten bere bizilekuko inguruan kalean bakarrik ibiltzen denean seguru sentitzen dela. Gazteen artean, gaueko segurtasun ezaren sentsazioa bereziki handia da oraindik ere: %42k baino gehiagok aitortzen du beldurra sentitzen duela gauez bere auzoan edo herrian ibiltzean.

Zer aldatu beharko litzateke egoera hau normala izateari uzteko?

Horixe da, hain zuzen ere, GazteAkten dilema berriak mahai gainean jartzen duen galdera: autoprotekzioa eta zaintza kolektiboa. Pentsatzea nola eraiki ditzakegun gazteak gure egunerokoan lasaiago, babestuago eta seguruago senti gaitezkeen udalerri eta komunitateak.

Azken finean, segurtasunak lotura zuzena du partekatzen ditugun espazioak diseinatzeko eta zaintzeko moduarekin, bizikidetzarekin, laguntza-sareekin edo pertsonak eroso eta errespetatuta senti daitezen inguruneak sortzeko gaitasunarekin.

Eta hori ez da soilik espazio fisikoetan gertatzen

Internet eta sare sozialak gure denboraren zati handi bat igarotzen dugun espazio bihurtu dira. Harremanak sortzen ditugu, iritziak ematen ditugu, gauza pertsonalak partekatzen ditugu edo gure identitatea eraikitzen dugu. Baina, aldi berean, gazte askorentzat presioa, esposizioa edo segurtasun eza sortzen duten espazioak ere badira.

Okerrena da dinamika horietako asko normalizatzen amaitu dugula. Beti eskuragarri egoteko presioa, iritzi batzuk partekatzeko beldurra, etengabeko esposizioa edo beste pertsonekin konparatzea gazte askoren eguneroko digitalaren parte bihurtu dira.

Horregatik, elkarrizketa zabalago bat ireki nahi dugu espazio fisikoetan zein digitaletan nola sentitzen garen inguruan. Ulertu nahi dugu zein egoerek sortzen duten deserosotasuna edo zaurgarritasuna eta, batez ere, komunitate bezala zer egin dezakegun ingurune seguruago eta bizigarriagoak eraikitzeko.

Izan ere, segurtasuna ez da soilik arazo bat gertatzen denean erreakzionatzea. Prebenitzea, laguntzea eta pertsona guztiok zerbaiten parte senti gaitezkeen testuinguruak sortzea ere bada.

Galdera nahiko sinplea da: nola eraikitzen ditugu lasaitasun eta konfiantza handiagoz bizitzeko aukera emango diguten espazioak (fisikoak eta digitalak)?

Prozesuan parte hartu nahi baduzu, sartu gazteakt.eus webgunean, erantzun galdetegia eta partekatu zure ikuspegia.